Namaszczenie chorych

Chory lub ktoś z jego otoczenia wzywa kapłana, zwłaszcza gdy choroba zagraża życiu lub gdy siły chorego, np. z powodu jego wieku, bardzo opadły. Kapłan modli się wraz z domownikami za chorego. Namaszcza jego czoło i ręce olejem świętym, wypowiadając przy tym słowa:

„Przez to święte namaszczenie niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego. Amen.

Pan, który odpuszcza ci grzechy, niech cię wybawi i łaskawie podźwignie. Amen”.

Chory, który nie stracił przytomności, powinien też przyjąć sakrament pokuty i Komunię świętą (Wiatyk). Namaszczenie może być powtarzane przy każdym nawrocie ciężkiej choroby.

O namaszczeniu chorych czytamy w Liście św. Jakuba:
Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone (Jk 5, 14-15).

………………………………………………………….

W naszej parafii z posługą sakramentalną do chorych kapłani udają się raz w miesiącu.

Z okazji  I piątku i I soboty miesiąca od godz. 8.30

Chorych należy zgłosić w kancelarii lub zakrystii

W niebezpieczeństwie śmierci proszę wezwać kapłana w każdym czasie
jeśli chory jest w szpitalu to kapelana. 

U chorego należny przygotować stół (stolik) nakryty białym obrusem, ustawić krzyż i dwie świece. Może być też naczynie z wodą święconą. Dla chorego można przygotować zwykłą wodę i podać choremu po przyjęciu Komunii Świętej. Przy udzielaniu Sakramentu Namaszczenia Chorych przygotować przynajmniej trochę waty (można również połówkę cytryny) w celu obmycia czy też wytarcia palców, po udzieleniu namaszczenia olejami świętymi.